به گزارش رکنا، در بسیاری از موارد، افراد فقط از گفتگوهای مصنوعی، درام های غیرضروری و محیط هایی که از نظر احساسی ناامن به نظر می رسند، خسته می شوند. پژوهش های روان شناسی نشان می دهد افراد بسیار حساس و درون گرا معمولاً روابط عمیق تر و صمیمی تر را به تعاملات اجتماعی مداوم ترجیح می دهند، چون این انتخاب به حفظ انرژی ذهنی و کاهش استرس کمک می کند.

مطالعات در روان شناسی شخصیت همچنین نشان داده اند که تعارض های اجتماعی مزمن، روابط سمی و استرس های عاطفی می توانند با افزایش سطح کورتیزول، اضطراب، اختلال خواب و حتی التهاب در بدن مرتبط باشند. پژوهشگران در دانشگاه کالیفرنیا و دیگر مؤسسات دریافته اند که روابط سالم و صادقانه باعث بهبود حال روانی می شوند، در حالی که محیط های اجتماعی پرتنش می توانند در طول زمان اثرات منفی بر سلامت جسم و روان بگذارند. انتخاب آرامش به جای آشوب همیشه به معنای انزوا نیست؛ گاهی نوعی محافظت از خود است.

هدف این نیست که برای همیشه از مردم دوری کنیم، بلکه ساختن زندگی ای است که در آن ارتباط واقعی وجود داشته باشد، نه ارتباط اجباری. کیفیت روابط بسیار مهم تر از تعداد تعاملات اجتماعی است.