سرویس جهان مشرق – شب یکشنبه ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ (۷ ژوئن ۲۰۲۶)، ایران برای نخستین بار پس از آتش بس فروردین، حمله مستقیم موشکی بالستیک به سرزمین های اشغالی انجام داد. این عملیات در پاسخ به عملیات متجاوزانه رژیم صهیونیستی به ضاحیه جنوبی بیروت (حومه جنوبی) علیه اهداف حزب الله صورت گرفت. سپاه پاسداران اعلام کرد که چندین موج موشک شلیک شده و پایگاه هایی مانند رمات داوید هدف قرار گرفته اند.
هرچند تلفات جدی از سمت اسرائیل گزارش نشده، اما این رویداد به سرعت به عنوان نقطه عطفی در معادلات منطقه ای تحلیل می شود. بسیاری از کارشناسان، از جله کارشناسان آمریکایی و صهیونیستی آن را «پیروزی چشمگیر» برای ایران و محور مقاومت توصیف کرده اند، نه به دلیل خسارت مادی گسترده، بلکه به خاطر تغییر ادراک قدرت، بازدارندگی و تحکیم انسجام محور مقاومت.
لیود کونر، روزنامه نگار و کارشناس صهیونیست با اشاره به این موضوع، در تحلیل آن در روزنامه هاآرتص نوشت:
پس از دو ماه آتش بس، دیشب حملات ایران به سمت اسرائیل از سر گرفته شد. رئیس جمهور ترامپ، حداقل علناً، تلاش کرد اوضاع را آرام کند و خواستار خویشتنداری شد. به نظر می رسد که اسرائیل در یک تله استراتژیک قرار گرفته است – هم در برابر ایران و هم در برابر لبنان.
این روزنامه نگار صهیونیست در ادامه افزود:
اکنون ایران در موضع قدرت است. احتمال معقولی وجود دارد که بدون تفاهم در مورد مسائل هسته ای که خط قرمز اسرائیل، توافقی میان تهران و واشنگتن حاصل شود و ما در یک وضعیت ترسناک باقی بمانیم.
∎
دیدگاهی ثبت نشده است