نجمه موسوی زاده| شهربانو، صدای رهبر شهید از بلندگوی مقابل مسجد حضرت زینب (س) به گوش می رسد؛ سخنانی که درباره اتحاد و همدلی ملت است. زنان و مردانی که حدود یک ساعت است با سردادن شعار های حماسی و گرداندن پرچم جلو مسجد ایستاده اند، حالا آماده اند تا به سمت میدان کوشه ای و سپس خیابان کوهسنگی بروند.
این مراسم اجتماع مردمی محله شهیدبهشتی از روز بعد شهادت قائد امت اسلامی برپا شده است و همچنان ادامه دارد.
تجمع یکپارچه در خیابان کوهسنگی
مسئول بسیج بانوان مسجد حضرت زینب (س) توضیح می دهد: بیش از ۹۶ شب است که اهالی و کسبه محله شهیدبهشتی همراه نمازگزاران در اجتماع شبانه مردمی مقابل مسجد شرکت می کنند.
زهرا حائری می گوید: مقرر شد نمازگزاران مساجد این محله پس از اجتماع مقابل مساجد خود، همگی به سمت خیابان کوهسنگی بروند تا به شکل مشترک مقابل مؤسسه جوانان آستان قدس تجمع کنند.
او ادامه می دهد: برنامه مسجد حضرت زینب (س) این گونه است که هر شب از ساعت ۸ تا ۹ مقابل مسجد، ۹ تا ۹:۳۰ در میدان کوشه ای و سپس تا ساعت ۱۱ در خیابان کوهسنگی حضور داریم.
مسئول بسیج بانوان مسجد حضرت زینب (س) از حضور هر شب حدود صد نفر در اجتماع مردمی خبر می دهد و می گوید: گروه سرود دختران مسجد که از کودکان و نوجوانان تشکیل شده است، در ایام مناسبتی اجرا های بسیار زیبایی در خیابان کوهسنگی دارد.
توزیع پرچم در اجتماعات مردمی
یکی از اقدامات بانوان بسیجی مسجد، دوخت و توزیع پرچم های مشکی پس از شهادت قائد امت اسلامی بوده است. حائری توضیح می دهد: تا اربعین حضرت آقا پرچم های مشکی در مسجد دوخته و در منزل اهالی توزیع شد تا بتوانند جلو خانه های خود نصب کنند. همچنین پرچم ایران دوخته و در اجتماع مردمی توزیع شد.
حدود یک ماه می شود که غرفه کودک مقابل مسجد برپا شده است. این غرفه با برنامه های متنوع، کودکانی را که همراه والدین خود به اجتماع مردمی می آیند، سرگرم می کند.
حلما اسدی ۱۰ سال دارد و در غرفه مشغول نقاشی است. او همان طور که پرچم ایران را روی کاغذ می کشد، با زبان کودکانه اش تعریف می کند: خانه ما در همین نزدیکی است. بار ها همراه مادرم به اجتماع مردمی آمده ام و پرچم چرخانده ام.
او ادامه می دهد: این غرفه را خیلی دوست دارم. گاهی هم با موشک های کوچک کاغذی، کاریکاتور ترامپ را هدف گرفته ام.
همچنان مقابل دشمن ایستاده ایم
فاطمه مرندی یکی از بانوان ساکن محله شهیدبهشتی است. او که نزدیک هفتاد سال دارد، با وجود پادرد، بیشتر شب ها با صندلی تاشوی خود به مراسم می آید. با لحن مهربانی می گوید: از زمان پیروزی انقلاب تاکنون مقابل دشمن ایستاده ایم. جوانان ما در هشت سال جنگ تحمیلی از جان خود گذشتند، ولی نگذاشتند ذره ای از آب و خاک ما به دست دشمن بیفتد.
او می افزاید: الان هم دوباره در کشور ما آتش جنگ بلند شده است و رهبرمان به شهادت رسیده اند. کمترین وظیفه من است که به اجتماع مردمی بیایم و از کشور و نظام دفاع کنم.
بانوی جوانی که علاقه ندارد نامش را بگوید، اما پای ثابت آشپزی در مسجد است، نیز می گوید: نمی توانم اسلحه به دست بگیرم، اما می توانم آشپزی کنم. در برابر رشادت های نیرو های مسلح و مردان و زنانی که این شب ها در خیابان حضور دارند، کار کوچکی است.
∎
دیدگاهی ثبت نشده است