به گزارش ایسنا، پرتغال سال هاست که خود را به عنوان یکی از داستان های موفقیت بزرگ اروپا معرفی می کند: آفتاب، امنیت، صنعت گردشگری پررونق و کیفیت زندگی رشک برانگیز. اما در پشت این تصویر کارت پستالی، یکی از گران ترین بازارهای مسکن این قاره نهفته است.

طبق آخرین آمار پلتفرم داده نومبئو (Numbeo)، اکنون قیمت یک خانه در لیسبون حدود ۱۸.۷ برابر درآمد سالانه یک خانوار معمولی است. در میان شهرهای بزرگ اروپا، تنها شهر ساحلی کرواسی اسپلیت با آن برابری می کند.

۱۰ شهر با بالاترین نسبت قیمت به درآمد در اروپا

نسبت قیمت به درآمد یکی از پرکاربردترین معیارهای سنجش مقرون به صرفه بودن مسکن است. این نسبت هزینه خرید یک خانه معمولی را با درآمد یک خانوار متوسط مقایسه می کند و نشان می دهد که برای خرید یک ملک چند سال درآمد لازم است. هرچه این شاخص بالاتر برود، خانه ها برای کسانی که درآمد محلی دارند، بیشتر از دسترس خارج می شوند.

به گفته مایک لانگن، اقتصاددان ارشد مسکن بانک ABN AMRO، به عنوان یک قاعده کلی، نسبت بالای ۱۰ از قبل نشان دهنده یک بازار مشکل دار برای خریداران است. این آستانه بر اساس قوانین استاندارد وام مسکن است که هزینه های مسکن را به حدود ۳۰ درصد از درآمد خانوار محدود می کند و معمولا مدت وام را ۳۰ سال محدود می کند.

در برابر این معیار، لیسبون و شهر اسپلیت کرواسی در صدر رتبه بندی قرار دارند و هر کدام نسبت قیمت به درآمد ۱۸.۷ را نشان می دهند که تقریبا دو برابر سطحی است که مشکل ساز تلقی می شود.

پس از آنها پراگ، میلان و تیرانا (۱۸.۱)، وین (۱۷.۴)، بلگراد (۱۷.۲)، پاریس (۱۷)، لندن (۱۶) و برنو (۱۵.۸) قرار دارند که نشان می دهد چگونه مالکیت خانه در بسیاری از بزرگترین شهرهای اروپا به طور فزاینده ای از دسترس خارج شده است.

با این حال، پایتخت پرتغال یکی از واضح ترین نمونه های چگونگی فاصله گرفتن قیمت خانه از قدرت خرید محلی را ارائه می دهد.

اختلاف شدید بین قیمت خانه و دستمزد در این کشور در طول دهه گذشته، توضیح می دهد که چرا لیسبون اکنون در میان بازارهای مسکن با کمترین قیمت مقرون به صرفه در اروپا قرار دارد.

پرتغال: قیمت خانه ۲۴۰ درصد و دستمزد ۵۹ درصد افزایش یافته است

طبق داده های راهنمای جهانی املاک، طی ۱۰ سال گذشته، قیمت خانه در پرتغال تقریبا ۲۴۰ درصد افزایش یافته است.

در همین مدت، میانگین دستمزد پرتغالی ها از حدود ۸۳۹ یورو در ماه به ۱۳۳۳ یورو افزایش یافته است که تقریبا ۵۹ درصد افزایش را نشان می دهد.

قیمت ها چهار برابر سریع تر از درآمدها افزایش یافته اند. و در لیسبون، این شکاف می تواند حتی بیشتر از میانگین ملی باشد.

یک آپارتمان در مرکز لیسبون حدود ۶۷۶۳ یورو در هر متر مربع قیمت دارد. این یعنی یک آپارتمان متوسط ۵۰ متری، تقریبا ۳۳۸۰۰۰ یورو قیمت دارد. در مقایسه با میانگین حقوق خالص حدود ۱۴۱۶ یورو در ماه – حدود ۱۷۰۰۰ یورو در سال، رقم مذکور نزدیک به ۱۹ سال حقوق است، قبل از اینکه حتی یک یورو هم صرف چیز دیگری شود.

چرا قیمت مسکن در پرتغال همچنان در حال افزایش است؟

توضیح رایج اغلب ساده است: خانه های کافی وجود ندارد.

سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) در بررسی اقتصادی خود در سال ۲۰۲۶، پرتغال را در میان کشورهایی با کمترین دسترسی به مسکن در جهان توسعه یافته ارزیابی کرد و به موانع نظارتی، بازار اجاره ضعیف و عرضه مسکن که به کندی به تقاضا پاسخ می دهد، اشاره کرد.

این کشور خانه های بسیار کمتری نسبت به نیاز خود می سازد. پرتغال در حال حاضر حدود ۲۵۰۰۰ تا ۳۰۰۰۰ خانه در سال تکمیل می کند، در حالی که گروه های صنعتی و برآوردهای عمومی نشان می دهد که این کشور برای تامین تقاضا سالانه به تقریبا ۴۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ خانه نیاز دارد.

و پرتغال تنها حدود ۲ درصد از سهم مسکن خود را به مسکن اجتماعی اختصاص می دهد که از جمله پایین ترین سهم ها در اروپا است.

اما تحقیقات نشان می دهد که داستان پیچیده تر است. بانک ABN AMRO در آخرین گزارش خود از بازار مسکن، اعلام کرد که رشد درآمد و نرخ پایین تر وام مسکن از نظر تاریخی تاثیر بسیار بیشتری بر افزایش قیمت مسکن در سراسر اروپا نسبت به رشد جمعیت یا کمبود ساخت و ساز داشته است.

آیا حباب مسکن پرتغال در آستانه فروپاشی است؟

با وجود فشارهای فزاینده بر توان خرید، تعداد کمی از اقتصاددانان انتظار سقوط قریب الوقوع مسکن را دارند.

حباب به این معنی است که قیمت ها از اصول اساسی جدا شده اند و در برابر اصلاح شدید آسیب پذیر هستند.

بانک مرکزی پرتغال در گزارش ثبات مالی خود در ماه مه ۲۰۲۶ هشدار داد که کمبود عرضه همچنان قیمت ها را افزایش می دهد، اما همچنین محدودیت های سختگیرانه وام دهی را با کنترل وام های پرخطر – که عامل معمول رکود مسکن است – مرتبط می داند.

پرتغال هنوز از تقاضای ساختاری، عرضه نسبتا محدود و ادامه علاقه بین المللی بهره مند است. به عبارت دیگر، بازار مسکن پرتغال ممکن است بدون اینکه لزوما در یک حباب سفته بازانه کلاسیک باشد، فوق العاده گران باشد.

با این حال، معیارهای توان خرید در حال نشان دادن سیگنال های هشدار دهنده هستند.

نسبت قیمت به درآمد نزدیک به ۱۹، همراه با افزایش تقریبا ۲۴۰ درصدی قیمت مسکن در طول یک دهه در حالی که دستمزدها تنها ۵۹ درصد افزایش یافته است، نشان می دهد که توجیه ارزش گذاری ها تنها با استفاده از درآمدهای داخلی به طور فزاینده ای دشوار شده است.

بر اساس گزارش یورونیوز، این تضمین نمی کند که قیمت ها کاهش یابد. اما نشان می دهد که لیسبون به یکی از بازارهای مسکن با کمترین قیمت مقرون به صرفه در اروپا تبدیل شده است، و شکاف بین قیمت ملک و درآمد محلی از هر نقطه ای در دهه های اخیر گسترده تر شده است.

انتهای پیام